Ağlar Yakup

Ben bir Yakub idim,
kendi halimde,
Mevla’nın ismi var idi dilimde,
Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde,
Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.


Akardı Yakub’un gözünün yaşı,
Ah çektikçe eritir dağı ve taşı Yusuf’u kuyuya attı kardeşi,
Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.


Bir derdi bulsam da derdime yansam.
Yandım hasretine bağrım dağlasam.
Yusuf’um cemalin bir kez de görsem.
Ağlar Yakup ağlar Yusuf’um deyu

Yusuf’un gömleğin al kan ettiler Kurtlar yedi diye bühtan ettiler Yusuf’u götürüp acep nettiler Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.