Beni Dünyaya Çağırma

Beni dünyaya çağırma; ona geldim fenâ gördüm.
Dema gaflet hicab oldu ve nur-u Hak nihan gördüm.
Bütün eşya u mevcudat,
birer fâni muzır gördüm.
Vücut desen,
onu giydim; ah,
ademdi,
çok belâ gördüm.
Hayat desen onu tattım,
azap-ender azap gördüm.
Akıl ayn-ı ikab oldu,
bekâyı bir belâ gördüm.
Ömür ayn-ı heva oldu,
kemâl ayn-ı heba gördüm.
Amel ayn-ı riya oldu,
emel ayn-ı elem gördüm.


Visal nefs-i zeval oldu,
devâyı ayn-ı dâ gördüm.
Bu envar zulümat oldu,
bu ahbabı yetim gördüm.
Bu savtlar nây-ı mevt oldu,
bu ahyâyı mevat gördüm.
Ulûm evhâma kalb oldu,
hikemde bin sekam gördüm.
Lezzet ayn-ı elem oldu,
vücutta bin adem gördüm.
Habib desen onu buldum,
firakta çok elem gördüm.
Dema gaflet zeval buldu,
Ve nur-u Hak ayan gördüm.
Vücud,
bürhan-ı Zât oldu,
Hayat,
mir´at-ı Hak´tır gör.
Akıl,
miftah-ı kenz oldu,
Fena,
bab-ı bekadır gör.
Kemalin lem´ası söndü,
Fakat,
şems-i Cemal var gör.
Zeval,
ayn-ı visal oldu,
Elem,
ayn-ı lezzettir gör.
Ömür nefs-i amel oldu,
Ebed ayn-ı ömürdür gör.
Zalâm zarf-ı ziya oldu,
Bu mevtte hak hayat var gör.
Bütün eşya enis oldu,
Bütün asvat zikirdir gör.
Bütün zerrat-ı mevcudat,
Birer zâkir müsebbih gör.
Fakrı kenz-i gına buldum,
aczde tam kuvvet var gör.
Eğer Allah´ı buldunsa,
bütün eşya senindir gör.
Eğer Mâlik-i Mülk´e memluk isen,
Onun mülkü senindir gör.
Eğer hodbin ve kendi nefsine mâlik isen,
bilâ-addin beladır gör,
Bilâ-haddin azabdır tad,
bilâ-gayet ağırdır gör.
Eğer hakikî abd-i hudabin isen,
hududsuz bir safadır gör.
Hesabsız bir sevab var tad,
nihayetsiz saadet gör…

Akıl,
miftah-ı kenz oldu,
Fena,
bab-ı bekadır gör.
Kemalin lem´ası söndü,
Fakat,
şems-i Cemal var gör.
Zeval,
ayn-ı visal oldu,
Elem,
ayn-ı lezzettir gör.
Ömür nefs-i amel oldu,
Ebed ayn-ı ömürdür gör.
Zalâm zarf-ı ziya oldu,
Bu mevtte hak hayat var gör.
Bütün eşya enis oldu,
Bütün asvat zikirdir gör.
Bütün zerrat-ı mevcudat,
Birer zâkir müsebbih gör.
Eğer Allah´ı buldunsa,
bütün eşya senindir gör.