Çocuk

Yüreğime işledim tüm acılarını Çektiğin her acı acımdır
çocuk Silemedim akan o göz yaşlarını İçime dert oldu çektiğin çocuk Nerde o neşeli hallerin şimdi Masum kalmışsın köşende çocuk Zalimler zulme doymamış yine Ecel gibi takılmış peşinde çocuk Umuda yolculuktur o kara gözlerin Acıdan kan toplamış bak hele çocuk Bilirim taş atmaktan yarılmış ellerin Yaralı ellerine kurban olurum çocuk Akranların neşe ile oynarken Sen göz yaşına karıştın çocuk Onlar oyuncak hayalleri kurarken Sen bombalarla tanıştın çocuk Bekle yarın umuda doğan güneşi Senin de belki için ısınır çocuk Hiç eksik etme içindeki hevesi Yaşamak seninde hakkındır
çocuk Ağlama acısa da yufka yüreğin İçinde öfkeni biriktir çocuk Acılardan yorulsa da küçük bedenin Umudunu yitirme bekle sen çocuk O masum yüreğine bu zulüm niye Zalimler ne ister senden be çocuk Filistin’in kaderi belki sensin diye Bu alçaklık o yüzdendir değil mi çocuk Gün olur bir nida yükselir Filistin de Zafer türküleri söylenir çocuk Bu acı günlerin geçer hepsi de Zafer şehadetle beslenir çocuk Sen onurlu Filistin çocuğusun Zalimin karşısında eğilme çocuk Bir taş at bu kanla beslenenlere Hep böyle dik dur eğilme çocuk Gülüşlerin hiç gitmesin yüzünden Yarınları bekle umutla çocuk İnanmışsan üstün gelecek sensin
Rabbinin vadi var unutma çocuk