Varıp eşiğine koydum başımı Bekledim dindirsin diye acımı Heybeti ile geldi verdi selâmı Câmiye girerken gördüm o yâri Hatırımdan hiç çıkmaz tebessümü Yâ Rabbi! deyince yaktı özümü Elini salladı,
savurdu külümü Menzilde,
balkonda gördüm o yâri Akşam vakti idi,
gözünü kapatmış Köşeye çekilmiş,
ummâna dalmış Gözleri yaşarmış,
aşkından yanmış Sofinin gönlünde gördüm o yâri Esirgememiş cânandan cânını Vuslata yakın kılmış namazını Teşehhüde kaldırmış parmağını İstanbul’da son kez gördüm o yâri Gayri duyulmazsa dâvûdi sesin Aşık olan,
sükûtunu dinlesin
Biz onu çok yorduk,
biraz dinlensin
Merkadda yatıyor,
gördüm o yâri Be te mame jı vırda Beje ez herım kuda Le mın nehat Çuyinate Ketem yâre nava derda Oy oy oy oy hasretâmın Agır berda dılemın Ez vıra bıte mame Were taca seremın
Bu eser Hasret ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
