Sîmin-zekanâ seng-dilâ lâle-izârâ Hoş kün be nigâhî dil-i gam-perver-i mâ râ İn kâlib-i fersûde ger ez kûy-i tü dûrest El-kalbü alâ bâbike leylen ve nehârâ “Ey gümüş çeneli, taş yürekli, lâle yanaklı (güzel)! Bir bakışınla gam dolu yüreğimizi sevindir. Bu solmuş beden, senin yurdundan uzak olsa da gece gündüz kalbi senin kapındadır.”
