Düşünüyorum ondan evvel zaman var mıydı? Hakikatler,
boşluğa bakan aynalar mıydı?
Sende insan ve toplum,
sende temel ve bina; Ne getirdin,
götürdün,
bildirdinse amenna
O,
Allahın emriyle Kâinat Efendisi; Varlığın Tacı,
varlık nurunun ta kendisi
Müjdecim kurtarıcım Efendim Peygamberim.
Sana uymayan ölçü hayat olsa teperim.
Gözüm,aklım,fikrim var deme hepsini öldür,
Sana çöl gibi gelen,o göl diyorsa göldür
Beri gel,
serseri yol! O’nun Ümmetinden ol! Sel sel kümelerle dol! O’nun Ümmetinden ol!
Sen,
hiçliğe bakan yön! Hep sıfır,
arka ve ön! Dosdoğru Kâbe’ye dön! O’nun Ümmetinden ol!
Gel dünya,
mundar kafes! Gel,
gırtlakta son nefes! Gel,
Arşı arayan ses! O’nun Ümmetinden ol!
Solmaz,
solmaz; bu bir renk… Ölmez,
ölmez; bir ahenk… İnsanlık; hevenk hevenk,
O’nun Ümmetinden ol!
Gökte çakıyor haber,
Geber çelik put geber! Doğrul yeni seferber,
O’nun Ümmetinden ol!
Bu eser Allahın Sevgilisi ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
