Vazgel

A-Z Dizin search Giriş Yap Kayıt Ol Ana Sayfa visibility Yel gibi ey dil yeter yeldin hevâdan vazgel Çok bulansan su gibi bu mâcerâdan vazgel Kıssa-i mihr-i vefâdan hisse al dâne isen Verme her meh-rûya dil her bî-vefâdan vazgel Bul kanâ’at gencini varup kanâ’at gencine Şehriyâr-ı ‘âlim ol şâh u gedâdan vazgel Giymek istersen emîrâne selâmet cübbesin
Giy melâmet hırkasın tâc u kabâdan vazgel Hâlık’ın medh eyle halk içün senâdan vazgel Kimseye baş eğme ‘âlemde ‘alemdâr ol bilene ‘Âleme sultân olup tabl u livâdan vazgel ‘Aynına hurşîdden ger zerre minnet irişe Yum gözün zulmet-pezîr olup zıyâdan vazgel Virme arka sâyesinden ‘âr ider dîvâra sen Sâye düş sür hâke yüz ol müttekâdan vaz gel Dest-gîr oldum deyü key sana ol bir hurûfâne Lâm-Elif kimi dü-tâ olup ‘asâdan vazgel Gösterirse ger bürûdât yâr-ı bî-pervâ gibi Nâd-ı âha râzı ol bâd-ı sabâdan vazgel Yum dehânın olma bülbül giriftâr-ı kafes Bezm-i ‘âlemde bu savt u bu sadâdan vazgel Olma bir şahbâz-ı kudsîyken sakın yâr-ı gurâb Cîfe-i dünyâya meyl etme cefâdan vazgel Düşme gel her turşu-rûyin hânına hemçü mekes Zevk-i zehr-âmiz içün bu iştihâdan vazgel Zînet-i dünyâya meyl etme sakın ‘ukbâya bak Ârzû-yi Hakk idüp bâtıl recâdan vazgel Devlet-i “el-fakru fahrî” tâcını al başına Sûretâ ‘ayn-ı gınâ olmasın gınâdan vazgel Nakşını her dü hânın kendi mir’âtında gör Sûret-i âyîne-i gîtî-nümâdan vazgel Hakk’dan irer her maraz ‘ibret hüdâvenddir devâ Tıbb-ı Câlûnıs’ı kogıl sen şifâdan vazgel Çünki esrâra vukûfun yok gel imdi ebsem ol Sun’una bak Sâni’in çûn u çerâdan vazgel Saltanat çün kim hatâ-durur Hudâ’dan gayrıya Olma sen de Kayser’e Şâh-ı Hıtâ’dan vazgel Çün ecel çıkanda kasdın ceng olur bir gün yine Sâzı ko söz ehli ol her nâ-sezâdan vazgel Mihr-i ‘aşk-ı yâr eyler derdinin pür-zıyâ Rûşenâ subh u tarîk-i mesâdan vazgel Başın aç cürm ü günâhın çün Cenâb-ı ‘İzzet’e El çeküp eyle ferâgat bed-‘asâdan vazgel Zülf-i dilber halkadır boynunda atar mâr var Ejder-i mevt irmeden bu ejdehâdan vazgel Hâl ü hadd sevdâsıyla yüz karalık nice bir Kendi hâlini diğer akdan karadan vaz gel Çün fenâ üzre uruldu ‘ömrünü bünyâdı pes Seyl-i firkat rehgüzârında binâdan vazgel Tutalım eyvân-ı kadrin şems-i hurşîd imiş Menzilin âhir serâ olur serâdan vazgel Çeşmine kabrinde çün kim kara topraklar dolar Çekme ‘ayna tûtiyâ gil ü cilâdan vazgel Bir gün ansızdan urur boyunun ecel tîğı sana Gâfil olma zulmü ko bu iftirâdan vazgel Vakt-i âhirde çü bir yektâ kefendir hâmilin Gel çıkar atlas u dîbâyı dü tâdan vazgel Bu riyâ-yı hırkadan bu riyâ bihter-durur Eyleme kibr ü riyâ sakın riyâdan vazgel Cümle hep fânî olur bir yer kalır berüye Dâr-ı fânîde yürü sa’y ü bekâdan vazgel Bezm-i şâhâne sakın virme gedâlar sohbetin Pâdişâh-ı bî-gam ol beğden paşâdan vazgel Urmagıl toprağa yüz dergâh-ı Hakk’dan gayrıya Secde-i Hakk eyle halka imtinâdan vazgel Vâsıl olmak istersen eğer Mecîd-i Hazret’e Ârzûsu vuslat her dilberâdan vazgel Her gulâm-ı meh-cebîn içün gazeller söyler
Her nihâl-i nâzenîn içün nevâdan vazgel Gülşen-i dehr içre hiçbir gonca yokdur hârsız Ger bulam dirsen bulunmaz bu hevâdan vazgel Kimsenin ‘ırzına sakın bakma peleng-âsâ bu gün Fâsıka ta’n eyleme her parsâdan vazgel Dest-i kudretle binâ olmuş gönül bir hânedir Hedm idersen anı gufrân-ı Hudâ’dan vazgel Sehvine secde idüp Allâh’dan ‘özrün dile Tevbe eyle ‘ömrüne cümle hatâdan vazgel