Ey Gafil Uyan Uykudan

Ey gâfil uyan uykudan niçe yatursun durma dur Doğru yola gir ol Hakk’a nezdîk ol andan olma dûr Mevlânâ inanmaz mısın korkuban utanmaz mısın
Ya mürşide tınmaz mısın kim yol u menzil kandadır
Gafletden uyanmaz mısın dünyâdan usanmaz mısın
Hiç ölümün anmaz mısın hey niçe bu cehl ü gurûr Niçe niçe nefs ü hevâ niçe niçe sehv ü hatâ Niçe niçe zerk u riyâ niçe niçe fısk u fücûr Çün saġ u dirisin dahi terk eyle buhli ol sahî Var ‘ibret ile bak ahî kim n’olmuş asḥâb-ı kubûr Hakk’dan gelen zahmetlere sabr eyle ir rahmetlere Hem virdiği ni’metlere şükr it ki artıra Şekûr Sapma yolundan bir karış ko şerri hayr işe karış Gönül yıkup alma karış hâtırlara gir hayme kur Gel tevbeye dâim di kim estaġfirullâhe’l-‘azîm Kahr eyle şeytâni’r-racîm boynunu “lâ-havle”yle bur Dime ki çoḳdur yazığım bu yolda yoḳdur azığım “İn yentehû yuğfer lehüm mâ ḳad selef” didi Gafûr Hakk kapusuna gel berü kesme ümîdin ne kayu Çün buyurur “lâ taknetû min rahmetillâh” ol Gafûr Dost adını getir dile dâim anı andan dile Sen tâlib ol kim cidd ile matlûbı isteyen bulur Geç dünye-yi mekkâreden götür hicâbı aradan
Ger diler isen Yaradan gör yine gayrı terkin ur Ḳıl zât-i pâk içün yarak geç sâyeden kılma durak Ne hulle tâc u ne burâk iste vü ne cennât u hûr Ana ṭap ey ehl-i temîz kim fadlı var yüz bin deniz Bir katredir anda sekiz uçmaḳ dolu hûrî kusûr Çün ağlayarak varasın ol Hazret’e yalvarasın
Hakkâ ki bin yüz karasın bir damla göz yaşıyla yur Ṭerk it Kemâl Ümmî seni görmek diler isen anı Ben dime kim ancak beni ol ulu şâha yaraşur Ṭutma küdûret ol safâ kılar isen ‘ahde vefâ Her rencine ola şifâ kalbin ü kabrin dola nûr