Yine Coştu Deli Gönül

Yine coştu deli gönül eğlenmiyor Dinlemiyor nedendir,
ah nedendir! Nerde güzel görsen kalmak istersin
Ben senin derdini çekemem gönül! Feleğin yayı ağırdır,
döndüremezsin
Aşkın belâsını hiç çekemezsin
Bu nurun şem’ini sen yakamazsın
Ben senin derdini çekemem gönül! Yüce yüce yerlere çıkmak istersin
Bütün güzellere konmak dilersin
Hepsini birden almaktır niyetin Ben senin derdini çekemem gönül! Ankâ kuşu dersin
şanın çok yüce Binasını kurmuş kühü tacında Yumurtasın yapmış hû’nün içinde Ben senin derdini çekemem gönül! Miracını yapmış belâ içinde Civcivin çıkarmış anın içinde Hakk benim içimde mihmandır dersin
Ben senin derdini çekemem gönül!..
Cemâl celâl bende,
kemâlim dersin
Mis gibi kokuyor ahvâlin yasin Enfime doluyor buyun edasın
Ben senin derdini çekemem gönül! Dolaşırsın bir solukta âlemi,
Benim elimdedir kudret kalemi İhata etmişsin bütün âlemi,
Ben senin derdini çekemem gönül! Sırrını vermezsin hiçbir kimseye Azametin yavuz,
acaba niye? Fenâ beka aslın ehadi seyran Ben senin derdini çekemem gönül! Davud olmuş ismin ilm-i ezelden Kararın çekilmiş; Melâmî merdan
Belâlar yağıyor başa her yerden Ben senin derdini çekemem gönül!