Ey hoş ol günler ki ruhsârın bana manzûr idi Çeşmi ümmîdim çerâğ-i vasldan
ğür nûr idi Kurb şevki âfiyet-bahş-i ten-i bîmâr olup Vasl zevki râht-efzâ-yi dil-i mehcûr idi İzzetim şem’i münevver tâli’im azmi kavî Devletim hükmü revan ayşım evi ma’mûr idi Dâmen-i ikbâlime gerd-i ta’arruz yetmeyip Çeşm-i hâsid çihre-i cem’iyyetimden dûr idi Âdem idim kurb-i der-gâhından bulmuştum kabûl Menzilim cennet meyim kevser enîsim hûr idi Baht matlûbum müyesser kılmağa mahkûm olup Dehr esbâbım müheyyâ kılmağa me’mûr idi Her du’â kılsam tevakkufsuz olurdu müstecâb Her temennâ eylesem ihmâlsiz makdûr idi Hecr vehminden yetirmezdim küdûret gönlüme Gerçi devrânın muhâlif gezmeği meşhûr idi N’ola ger salsa Fuzûlî’ni gam-i hicrâne çerh Vasl eyyâmında ol gâfil iyen mağrûr idi Fuzuli
Bu eser Ey Hoş Ol Günler ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
