Öyle ra’nâdır gülün serv-i hırâmânın senin Kim gören bir kez olur elbette hayrânın senin Kâkülün tek başına çizginmek ister hâtırım Ey ben ü yüz ben kimi ser-geşte kurbânın senin Ârızın devrinde cem’iyyetten olsun nâ-ümid Olmayan âşüfte-i zülf-i perişânın senin Çün aceb bir lâ’le gûyâlık ne mu’cizdir bu kim Eyler izhâr-ı suhan lâ’l-i dür-efşânın senin Çerh yayından atıldı kasdıma tîr-i ecel Lîk andan tizrek deprendi müjgânın senin Dâğ-i hicrânın odun benzetmek olmaz dûzaha Olmasın kâfir esir-i dâğ-i hicrânın senin Ey Fuzûlî öyle kim bîmâr-i derd-i aşksan Yok durur ölmekten özge hiç dermânın senin Fuzuli
