Mescidi Aksa'yı Gördüm Düşümde

Mescid-i Aksa’yı gördüm düşümde Bir çocuk gibiydi ve ağlıyordu.
Varıp eşiğine alnımı koydum Sanki bir büyük nehir çağlıyordu.


Şimdi kimsecikler varmaz yanıma Mü’minden yoksunum,
tek ve tenhayım.
Rüzgârlar silemez gözyaşlarımı Çöllerde kayıp bir yetim vahayım.


Mescid-i Aksa’yı gördüm düşümde Götür Müslüman’a selam diyordu.
Dayanamıyorum bu ayrılığa Kucaklasın beni İslâm diyordu.