Çehre Vü Hattın Hayali

Çehre vü hattın hayâli çeşmimi kılmış makâm Açmağa Bahreyn’i cem’ olmuş sipâh-i Rûm ü Şâm Cilve-gâh etmiş gubâr-i der-gehin müjgânımı Sâhil-i deryâyı tutmuş asker-i Dârü’s-Selâm Râh-i aşkında sirişkem gösterir her dem habâb Azm-i râh ettikde leşker resmdir nasb-i hiyâm Ceng ederler birbiriyle tîğin için hûblar Resmdir leşkerde sular üzre kılamk izdihâm Serv lâf-i hüsn eder göster kıyâmın men’kıl Baş çeken ser-keşlerin def’ine vâcibdir kıyâm Koyma zülfün düşmeğe mâh-i ruh-i rahşânına Kıl müşa’şa’ mülkünün sâhirlere seyrin harâm Gönlümü gör dîdeden geh kan geh kan içer Medd ü cezrini temâşâ kıl bu deryânın müdâm Dil evine revzen aç sînem delip tîğinle kim Muntazırdır feth-i râh-i Ka’be için hâs u âm Ey gönül devrân çekip gerdûna Keyvan mahmilin Şems’den Mirrih’e vermiş tevsen-i zerrîn-ligâm Çerh kalkanını zerrin kubbe etmiş mihrden Mâh-i nev tîğin şafaktan eylemiş gül-gün niyâm Feth esbâbını yükletmiş katâr-i hefteye İhtiyât üzre olup görmüş sefer kaydın tamâm Gâliba Sultân-i Divân-ı Kazâ hükm eylemiş Kim vere Dârü’s-Selâm’a düşmen-i ser-keş selâm Hâkim-i Takdîr’den devrâna olmuş emr kim Ede milk-i Basra’yı mahrûsa-i Bağdâd’a râm Bağlamış himmet bu fermânı ser-encâm etmeğe Hazret-i Pâşâ-yi Keyvan-kadr ü gerdûn-ihtişâm Ser-firâz-i âkıbet-Mahmûd u kutb-i râst-rev A’del-i akrân Ayâs-i nik-rây ü nik-nâm Ol Mesihâ-dem ki emvât-i elem ihyâsına Hâk-i der-gâhındadır keyfiyyet-i yuhyi’l-izâm Halladallahümme tekrîmen lena ibâlehu Ahsenallahümme fî-eyyâmihi hâle’l-enâm Ey gubâr-ı der-gehinden kadr-i gerdun âriyet V’ey furûğ-i mihr-i rûyundan safâ-yi subh vâm Devrden hâsıl bana dâ’im neşât-i müstezâd Bahttan rûzî sana peyveste câh-i müstedâm Câm-i bezm-i rezmin içmekten dil-i düşmen kebâb Def’-i nâr-i kahrın etmekte hayâl-i hasm hâm Her şu’â-i hancerin berk-i fenâdan bir şerer Her sadâ-yi nâvekin mülk-i ademden bir peyâm Ömrlerdir katl-i a’dâdan ecel çekmiş elin Anı divân-i kazâdan tîğin etmiş iltizâm Hak Te’âlâ’dan sana feth-i dem-â-dem lûtf-i hâs Senden ehl-i âleme lûtf-i pey-â-pey feyz-i âm Rezm-gâhında mizâc-i tîğ u tab’-i rumhunu Muhtelif kılmış tarîk-i iftirak u iltiyâm Çalışıp her bir adûnu tîğin ettikçe iki Her iki bir olmağa rumhun kılar ikdâm-i tâm Kasd-i fethi mülk kılmışsan mübârekdir bu rây Azm-i def’-i düşmen etmişsen müyesserdir bu kâm Çok zamânlardır ki sayd-i merdüm-i tüccâr için Reh-güzâr-i Hind’e kurmuştur hisâr-i Basra dâm Anda kanlar yutturupturlar tereddüd ehline Geldi ol dem kim çeke tîğin olardan intikâm Deprenen asker midir ya Dicle’dir Bağdâd’tan Eyleyip tuğyan Cezâyir’den yana kılmış hırâm Tutmak olmaz böyle seyl-âbın onun hâşâk ile Kılmasınlar men’ine ehl-i Cezâyir ihtimâm Yel bıraktı Hind deryâsına azmından haber Titredi deryâ mehâbet Hind subhun kıldı şâm Kıldı Kutbü’l-mülkü tahrîkin yerinden münharif Gitti havfınla Nizâmü’l-Mülk mülkünden nizâm Vehm-i tîğin eyledi ehl-i Fireng’i zerd-reng Kıldı gerd-i leşkerin sahrâ-yi Hind’i müşg-fâm Müşg söylersem sipâhın gerdine kılmam hata Çün Fuzûli hasteye andan mu’attardır meşâm Tâ şeb ü rûz ihtilâfiyle mukarrerdir medâr Tâ meh ü hur-şîd devrânında mümkindir devâm Var ümîdim hâb-i gafletten hasûdun durmayıp Bahtını bîdâr ede tevfik-i Hayy-i lâ yenâm Fuzuli