Hazer kıl! Kırma kalbin kimsenin cânını incitme! Esîr-i gurbet-i nâlân olan insanı incitme! Tarîk-i ışkda bîçâre-i hicrânı incitme! Sabır kıl her belâya,
Hâne-yi Rahman’ı incitme! Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Elin çek meyl-i dünyadan,
eğer âşık isen yâre,
Muhabbet câmını nûş et,
asıl Mansur gibi dâre,
Misafirsin felek bağında,
bendin salma efkâre,
Düşersen bir belâya,
sabır kıl; Mevla verir çâre,
Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Bulaşma çark-ı dünyâya,
vücûdun pak u tâhirken,
Güvenme mâl u mülk ü mansıbın efnâsı zâhirken,
Nic’oldu malı Karun’un felek bağında vâfirken,
Nedir bu sendeki etvâr-ı dert gönlün misafirken,
Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Hasislikden elin çek,
sen cömerd ol kân-ı ihsan ol! Konuşma câhil-i nâdân ile gel ehl-i irfân ol! Hakîr ol âlem-i zâhirde,
sen mânâda sultan ol! Karıncanın dahi hâlin gözet,
dehre Süleyman ol! Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Ben insanım diyen insana düşmez
şâd’u handanlık,
Düşen bî-çareyi kaldırmadır
âlemde insanlık,
Hakîkat ehlinin hâlidurur dâim perîşanlık,
Bir işi etme kim gelsün sana sonra peşîmanlık,
Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Ehl-i irfânım deyü,
her yerde bendin atma meydâna,
El elden belki üstündür,
ne lâzım; uyma şeytâna,
Yakın olmak dilersen
Hazret-i Hallâk-ı Ekvâna,
Cihanda tatlı dilli olması lâzımdır insâna,
Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Celîs-i meclis-i ehl-i hakîkat ol firâr etme! Hevâ-yı nefsine tabi’ olan yerde karâr etme! Tekebbürlük eden insana asla i’tibâr etme! Sana cevr ü cefâ ederse bir keş inkisâr etme! Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Vefâsı var mıdır gör kim sana bu çarh-ı devrânın Eser yeller yerinde hani ya taht-ı Süleymân’ın Yalınız adı kaldı âlem-i zâhirde Lokmân’ın Geçer bir lahzada rü’yâ misâli ömrü insânın Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Sana bir fâ’ide yokdur bilirsin halk-ı gıybetden Gözün aç âlemi bir bir geçersin
çeşm-i ibretden Zarar gördüm diyen gördün mü sen ehl-i muhabbetden Yeme kul hakkını korkar isen rûz-i kıyametden Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Hakîkat bahrının gavvâsı ol terk-i mecâz eyle Çıkar ha alma mazlûmun âhın seni i’tirâz ile Çehil semt-i Habîb’e ey gönül azm-i Hicâz ile Yüzün tut hak-i pâyine hemen arz-ı niyâz ile Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme!
Gönül âyînesin silmek gerekdir kalb-i âgâha Muhabbet şemsi doğmuşken ne lazım mihr ile mâha Ne müşkil hâcetin varsa hemân arzeyle Allah’a Der-i Mevlâ dururken bakma LUTFÎ başka dergâha Felekde hâsılı insan isen bir cânı incitme! Günahkâr olma,
Fahr-i Âlem-i Zî-Şânı incitme! Alvarlı Efe Muhammed Lütfi Hazretleri
Bu eser İncitme ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
