Sen ezel Sultan idin şimdi niye oldun esir Eksiğin yok bay idin böyle neden oldun fakir
On sekiz bin âlemin halkı sana müştak idi Yerde gökte hep melekler sana olmazdı nazir
Bakar idin dost yüzüne işitirdin Dost sözünü Ey aceb noldu sana şimdi kör oldun hem sağır
Lamekan kafında kayme kuruben yaylar idin Şimdi haristan içinde kaldın uş hor u hakir
Şahbaz-ı kuds idin hem mahrem-i Sultan idin Şimdi şöyle sen neden bigâne düşmüşsün debir
Şah ile kıldığın ol ahdi meğer beklemedin Getürüp sen şah katında yüzüne key ulu gir
Habs içinde sen bu can Yusuf’un evkar eyledin Bu beden Mısrı’na nefsin divini kıldın emir
Bu harabatın hayalatı tamam aldı seni Hiç demezsin ki serencamım ne olıser ahir
Ol uzak yollara sen bir gün gidersen nagehan Azığın yok yalın ayak hem yayan yolun ağır
Ne şehre uğrar yolun ne hod pazara hazır ol Bundan al erzak binit yükünü bugün devşir
Gel beru tevbeye gel gayret demidir gayret et Gayrı terk et kim sana ol ola gir ü destgir
Yoksa toprak olıcak hiç tevbeye ermez elin Nice bin yıllar edersin zar u feryad u nefir
Her ki tevbe kıldı birkaç gün ölümden ileru İşitenler anın adın “Rahmetenlillah” okur
Eşrefoğlu Rumi bu sözün sanadır key işit Can kuşun uçurmadan gözün aç aklını dir
Nakşa aldanmaya gör kim cüda düşmeyesin
Dost yüzünden gözün ayırma canı başına dir Eşrefoğlu Rumi
Bu eser Sen Ezel Sultan İdin ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
