Yüzü hep yerde olur kimde kemâl var ise; Gurura vesiledir ruhlardaki nakîse.
Haddini bilmez azar,
kendi kuyusun kazar,
Dış yüze “Durmaz sızar” içte olan ne ise.
Nefsi herkesten hakir,
yaşlanıp olmuş bir pîr,
İçi-dışı bütün kir yârânı ağyâr ise… Başını almış gezer,
ne anlar ne de sezer,
Hayâle inci dizer şeytanlara yâr ise.
Gönül bir tahtırevan muhabbet onda sultan,
Cennete girer insan hep sevgi arar ise.
Hak kullarını sever,
kullar
Cennete iver,
Kimi dizini döver,
şayet bir gaddar ise..
Bu eser Yüzü Yerde ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
