Erişti Himmeti Şeyhim İnayet Eyledi Mevla

Erişti himmet-i şeyhim inayet eyledi Mevlâ Açıp “lâ” perdesin gördüm kamusu “mazhar-ı illâ” Hüve’l-Evvel Hüve’l-Âhir Hüve’l-Bâtın Hüve’z-Zâhir Hüve’r-Rahim Hüve’l-Kâhir Hüve’l-Ferd ü Hüve’l-Mevlâ “Ve in min şey’in illâ” dan meğer kim olmadın agâh Kuru dava ile kaldın çürüttün ömrü vaveyla Ki sen ol nûr-ı Ahmed’ken Ahad’den vâhidiyyetken Dahi sırr-ı hüviyyetken kalasın âlem-i süflâ Yalancı nefsimi bildim büyük düşman imiş gördüm Kulûb-ı mutmain oldum bu âlem oldu hep me’vâ Bilindi “küntü kenz” sırrı açıldı perde-i zulmet Görürem bu cihan halkı kimi Mecnun kimi Leylâ Elinde var iken fırsat geçirme idegör gayret Tutagör bir yed-i kudret olunsun menzilin bâlâ Tena’um içre cennetten celâli kahrına düştün Yedi tamuya bend oldun düşün bir mebdein ara Tenin toprak canın sudur nefis bâd-ı hevâdandır İyi bil nârıdır ruhun meded ermek dile nura Şerî’at pâyine bend ol hakikat râhına azm et Bulup bir mürşid-i kâmil bu derdin çâresin ara Pir-î Sâmî gibi şahı bulup sıdk ile kıl âhı Açar ol müstakim râhı eriştirir seni yâra Ayırma Salih’i yâ Rab Muhammed şeyh-i Sâmî’den Ağardı lihyemiz şahım velâkin kalbimiz kara