Yine Bu Badı Nevbahar

Yine bu bad-ı nevbahar hoş nev ile esti yine,
Yine kışın soğukluğu fuzulluğun kesti yine.
Yine rahmeti bi-kıyas,
yine işret oldu dem saz,
Yine geldi bu yeni yaz,
kutlu kadem bastı yine.
Yine yeni hazineden yeni hilat giydi cihan,
Yine verildi yeni can ot ve ağaç sesti yine.
Ölmüş idi ot ve şecer,
bittiler ve dirildiler,
Müşriklere nükte yeter,
var eyledi nesli yine.
Yine yeşillendi kırlar,
hoş akar bu esrik sular,
Cihanlara saçtı nisar cümle alem dostu yine.
Yine yeryüzü donanıp,
kat kat olup renge batıp,
Bülbül güle karşı ötüp,
can budağa astı yine.
Sözüm değil yaz kış için,
geldi maşuka iş için,
Oldu yine bagışlamak padişahın kastı yine.
Yine Yunus baştan çıkıp,
ar ile namusu yıkıp,
Aşıkların cur‘asından büyük kadeh içti yine.