Yeni bir mevsim tülleniyor az ötelerde; Geçmişin şevk akşamları gibi perde perde.
Her yanda üfül üfül amber kokulu rüzgâr,
Kış ortasında âdeta sımsıcak bir bahar; Bayıltan soluklarıyla karşı tepelerde… Şanlı mâzinin o muhteşem günlerine denk,
Füsunlu Cennet güzellikleri hevenk hevenk.
Her çizgisinde rûhları büyüleyen mânâ; Her bucakta güzellikler birbirinden rânâ,
Zambaklar,
papatyalar,
karanfiller rengârenk.
Üst üste doğuşlarla her taraf ağarırken,
Ağardı rûhlarda değişik mânâlar derken; Canlandıran bir büyü duyuldu kulaklarda,
Şevkin o sihirli şarkısıyla dudaklarda; Açıldık kendi dünyamıza bir sabah erken.
Önümüzde sır âleminin en tenhâ koyu,
Hülyâ gibi gezinenlerle bir ömür boyu,
Süzülüp göklerin semâvî dalgıçlarıyla,
Soluk soluğa göklerin kırlangıçlarıyla; Zevk ettik bitmeyen uhrevî derin tutkuyu… Bir bu kadar hazza ömürler verilse değer,
Bilmemişiz imandaki Cennetleri meğer..! Tutsak gibi,
hicranlı tahayyüllerle gamlı,
Yaşamışız her günü birbirinden buhranlı; Ve artık Cennet bahçesi gördüğümüz her yer.
Bu eser Geçmişin Şevk Akşamları ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
