Rûhum sana âşık,
sana hayrandır
Efendim,
Bir ben değil,
âlem sana kurbandır
Efendim.
Ecrâm ü felek,
Levh u Kalem,
mest-i nigâhın,
Dîdârına âşık Ulu Yezdân’dır Efendim.
Mahşerde nebîler bile senden medet ister,
Rahmet,
diyen âlemlere,
Rahman’dır Efendim.
Kıtmîrinim ey Şâh-ı Rusül,
koğma kapından,
Asilere lütfun,
yüce fermândır Efendim..
Ta Arşa çıkar her gece âşıkların âhı,
Medheyleyen ahlâkın,
Kur’ân’dır Efendim.
Aşkınla buhurdan gibi tütmekde bu kalbim,
Sensiz bana cennet bile hicrandır
Efendim… Dağ kalbime bir lâhzacık ey Nur-i dilârâ,
Nûrun ki; gönül derdime dermandır
Efendim… Ulvî de senin bağrı yanık âşık-ı zârın,
Feryâdı bütün âteş-i sûzandır
Efendim…
Bu eser Ruhum Sana Aşık ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
