Mahzun mahzun geçer bütün geceler yanar kalbim dilim elif heceler Dağların ardında sıla arzusu ağlıyor bir ana gelmez kuzusu Ufkumda ağarsın istedim gece çözülmek bilmeyen çetin bilmece Bin bir şüphe gezer her adımımda arayınca dostu buldum yanımda Hasta yatağımda sabah güneşi okşadı yüzümü şifanın eşi Daracık bir oda kubbesiz secde istedim duygular bürünsün vecde
