Tende Durdukça Bu Can

Men bende-i Kur’ân’em eger can dârem Men hâk-i reh-i Muhammed Muhtârem Ger nakl koned cuz in kez ez guftârem Bîzârem ez u vez an suhan bîzârem Tende durdukça bu can,
bende-i Kur’ân’ım ben Ben Muhammed yolunun toprağıyım kat’iyyen Bu sözümden yana kim varsa tutarsız lâf eden Bıktım ondan da,
o lâftan da usandım cidden