Bir kitâb-ı pür şifâ; Mesnevî-i Mânevî Câna,
rûha bin safâ; Mesnevî-i Mânevî Ney mi inleyen o ses? bir sabâ mı her nefes Aşka çevrilen heves,
Mesnevî-i Mânevî Bir lisan ki kalbe der “kalma böyle derbeder” Meşki,
aşka kalbeder,
Mesnevî-i Mânevî Son gecem sabâh olur,
akla intibâh olur Gönle inşirâh olur Mesnevî-i Mânevî Ârifâne coşkudur,
âşıkâne korkudur Sâdıkânın ufkudur,
Mesnevî-i Mânevî Sanma bir hikâyedir,
hisse-mende pâyedir Aşk-ı bî-nihâyedir Mesnevî-i Mânevî Gâib oldu bir güneş,
gönle düştü kor ateş Bir ateş ki nûra eş Mesnevî-i Mânevî Lâle,
gül,
çeşit çeşit,
onda müjde,
aşk,
ümit Yirmi altı bin beyit Mesnevî-i Mânevî Türk,
Acem,
Arap,
Moğol… ders verir cihanşümul Garbı fetheden okul… Mesnevî-i Mânevî Bin hayâle sahnedir,
nazm için defînedir Öğretir şiir nedir,
Mesnevî-i Mânevî Bir mesel bu kâinat,
âhiret asıl hayat Yâre açtırır kanat,
Mesnevî-i Mânevî Rûhu nefs esîr eder,
aklı,
kör vezîr eder Nefsi yerle bir eder,
Mesnevî-i Mânevî Cüz’ü külle kat gönül,
mâsivâyı at gönül Çölde bir Fırat,
gönül; Mesnevî-i Mânevî Tâbir ilmi Yûsuf’un,
onda,
şerh olur derun Bâğıdır tasavvufun Mesnevî-i Mânevî Toprak ol da sen gönül,
sende açsın onca gül Beslesin gürül gürül Mesnevî-i Mânevî Dinle nâyı Tâliyâ ! zâd-ı râh-ı asfiyâ Yâd-ı Şâh-ı Evliyâ,
Mesnevî-i Mânevî
Bu eser Bir Kitabı Pür Şifa ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
