Gönlüm Elini Çabuk Tut

Aşkın meyhânelerinde aşk mey’in içip gittiler
Haram lokma yemediler aka kara demediler
Mâ sivâyı sevmediler
Hakk bâtıl seçip gittiler
Nice Erenler geldiler
âleme safâ verdiler
Ezel bezmine kuş olup aşk ile uçup gittiler
Hakîkatleri gördüler bu dünyâyı leş bildiler
Dünyânın süsü püsüne bakmadan göçüp gittiler
Yürüdüler durmadılar yoldan geri kalmadılar
Soğuk sıcak demediler dağlardan aşıp gittiler
Nefsi şeytân’dan kaçtılar gönül gözlerin açtılar
Gerçeğ sahteyi seçtiler hikmeti açıp gittiler
Dinlerin hoş yaşadılar dünyâ ahret boşadılar
Aşk yükünü taşıdılar mânâyı saçıp gittiler
Kâr zararı bilmediler ayıp kusur görmediler
Hakk’ın hikmetine dalıp hayrete düşüp gittiler
Cehâletle savaştılar hikmetlerle dolaştılar
Hakîkate ulaştılar avâma şaşıp gittiler
Ey gönlüm gafletten uyan yolu alamaz uyuyan Sen gâfil gâfil uyurken önünden geçip gittiler
Yunûsî ol yola revân kervanlar geçip gittiler
Sen çarşı pazar gezerken arayı açıp gittiler