Gönlüm Elini Çabuk Tut

Aşkın meyhânelerinde aşk mey’in içip gittiler Haram lokma yemediler aka kara demediler Mâ sivâyı sevmediler Hakk bâtıl seçip gittiler Nice Erenler geldiler âleme safâ verdiler Ezel bezmine kuş olup aşk ile uçup gittiler Hakîkatleri gördüler bu dünyâyı leş bildiler Dünyânın süsü püsüne bakmadan göçüp gittiler Yürüdüler durmadılar yoldan geri kalmadılar Soğuk sıcak demediler dağlardan aşıp gittiler Nefsi şeytân’dan kaçtılar gönül gözlerin açtılar Gerçeğ sahteyi seçtiler hikmeti açıp gittiler Dinlerin hoş yaşadılar dünyâ ahret boşadılar Aşk yükünü taşıdılar mânâyı saçıp gittiler Kâr zararı bilmediler ayıp kusur görmediler Hakk’ın hikmetine dalıp hayrete düşüp gittiler Cehâletle savaştılar hikmetlerle dolaştılar Hakîkate ulaştılar avâma şaşıp gittiler Ey gönlüm gafletten uyan yolu alamaz uyuyan Sen gâfil gâfil uyurken önünden geçip gittiler Yunûsî ol yola revân kervanlar geçip gittiler Sen çarşı pazar gezerken arayı açıp gittiler