Gönül Nuru Cemalinden

Gönül,
nûr-u cemalinden Habibim bir ziya ister Gözüm,
hâk-i rehinden ey Tabibim tutiyâ ister Safayı sineme zulmet veren Jeng-i günahımdır
Aman ey kân-ı ihsan Zulmet-i kalbim cilâ ister Yetiş imdade ey Şâh-ı Risalet Ruz-i mahşerde Ki,
derd-i bi-devâyı Mâ’siyyet senden şifa ister Ne âb-ı dideden rahat Ne âh-ı sineden imdat Benim bâr-ı günahım Lûtf-ı şâh-ı Enbiyâ ister Sarıldım dâmen-i ihsanına Ey şâfî-i ümmet Dahilek yâ Muhammed Hasta canım bir deva ister Gül-i ruhsarına meftun olanlar
Şüphesiz sensiz Ne mülk-ü mal-ü câh ister Ne de zevk-ü safa ister Nola bir kerre şâd olsun Cemâl-i bâ-kemalinle Ki,
kemter bendeniz ES’AD Sana olmak feda ister