Geceler Hep Sensiz

Hira Dağı artık hüzünlü ve sessiz bin dört yüz senedir geceler geceler hep Sensiz

Hira Dağı artık hüzünlü ve sessiz bin dört yüz senedir geceler hep Sensiz Mekke’yle Medine üzgün ve kimsesiz bilmem bu kaçıncı geceler hep Sensiz

Gitgide artıyor dinmiyor gözyaşım lezzeti vermiyor ekmeğimle aşım Kafese sığmıyor gönüldeki kuşum bilmem bu kaçıncı geceler hep Sensiz

Gülleri koklamam ben Sana vurgunum hasretin yakıyor ömrüme kırgınım Düşümde ararım perişan yorgunum bilmem bu kaçıncı geceler hep Sensiz

Seherde hep Seni düşünür ağlarım Ravzana varırsam gönülden çağlarım Nurunu arzular kalbimi dağlarım bilmem bu kaçıncı geceler hep Sensiz