Menzil Denen O Yerde

Menzil denen yerde oturur sultanımız Yaşam için o bizim damardaki kanımız Ne kadar anlatsam da seydam senin adını Şekerlerde bulamadım çorbandaki tadını Sarığın ne güzeldir pamuk gibi sakalın Yorulmak nedir bilmez tövbe veren o elin Gelin kardeşim gelin sizlerde sofi olun Menzil’deki deryaya gözü kapalı dalın Vakit ahirzamandır mürşide gelin mürşide Vakit ahirzamandır gelin mürşidimize Onun elinden bakın kimler geliyor dize Bakmakla doyulmuyor seydam nurlu yüzüne Nazarı yürek yakar bakılmıyor gözüne Radar gibi gözleri taşıyor sofileri Menzil’de kalanlar olur aşkından deli Dergahından eksilmez gelen o insan seli Bu yolun mutileri olurlar belki veli