Şüheda Gövdesi Bir Baksana Dağlar Taşlar

Şühedâ gövdesi,
bir baksana,
dağlar,
taşlar… O,
rükû olmasa,
dünyâda eğilmez başlar,
Vurulup tertemiz alnından,
uzanmış yatıyor; Bir hilâl uğruna,
yâ Rab,
ne güneşler batıyor! Şühedâ gövdesi,
bir baksana,
dağlar,
taşlar… O,
rükû olmasa,
dünyâda eğilmez başlar,
Vurulup tertemiz alnından,
uzanmış yatıyor; Bir hilâl uğruna,
yâ Rab,
ne güneşler batıyor! Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın? “Gömelim gel seni târîhe” desem,
sığmazsın.
Herc ü merc ettiğin edvâra da yetmez o kitâb… Seni ancak ebediyyetler eder istîâb.
Sen ki,
a’sâra gömülsen taşacaksın… Heyhât,
Sana gelmez bu ufuklar,
seni almaz bu cihât… Ey şehîd oğlu şehîd,
isteme benden makber,
Sana âgûşunu açmış duruyor Peygamber.
Vurulup tertemiz alnından,
uzanmış yatıyor; Bir hilâl uğruna,
yâ Rab,
ne güneşler batıyor!