Şem’ine pervâneyim koy yanayım ben yâ Resûl Feyzine atşâneyim sun kanayım ben yâ Resûl Ey peygamber! Ben senin güzellik mumunun pervanesiyim,
bırak da yanayım.
Ey peygamber! Ben senin feyzine susamışım bana feyzinden su da susuzluğum gitsin.
Tutdı etrâfım kuyûd-ı gaflet ü sehv ü hatâ Fethedüp kaydım n’ola uyanayım ben yâ Resûl Benim her tarafımı gaflet,
yanılma ve hata kapladı.
Benim bunlarla olan bağımı çöz de,
ben uyanayım; kendime geleyim.
Pertev-i nûr-i Hüdâ mir’ât-ı vechinde ‘ayân Hayliden ol vechine dîvâneyim ben yâ Resûl Allah’ın nurunun parlaklığı aynaya benzeyen yüzünde açıkça görülüyor.
Ey peygamber! Ben uzun zamandan beri senin yüzünün divanesiyim.
Âşina-yı sahâ-i lutf eyle ben âvâreyi Dergehinden bir nice bî-gâneyim ben Yâ Resûl Ey peygamber! Nice zamandan beri senin dergahında habersizim.
Serseri gibi dolaşan bu avareyi lutf sahasına aşina et.
Nim nigâh-ı cevr ile olsun Necîb âbâd u şâd Lütf u ihsân et katı vîrâneyim ben Yâ Resûl Ey peygamber! Çok harap olmuş bir haldeyim,
lütuf ve ihsanda bulun.
Yarı sitemkâr bakışla bile olsa bu Necîb’i âbâd kıl ve mutlu et.
Bu eser Şem’ine Pervaneyim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
