Teferrüc eyleyi vardım,
sabahın sinleri gördüm,
Karışmış kara toprağa,
şu nazik tenleri gördüm Çürümüş toprak içre ten,
sin içinde yatar pinhan,
Boşanmış damar,
akmış kan,
batmış kefenleri gördüm.
Yıkılmış sinleri dolmuş,
hep evleri harap olmuş,
Kamu endişeden kalmış,
ne düşvar halleri gördüm.
Yaylalar yaylamaz olmuş,
kışlalar kışlamaz olmuş,
Bar tutmuş söylemez olmuş,
ağızda dilleri gördüm.
Kimisi zevku işrette,
kimi sazu beşarette,
Kimi bela ve mihnette,
dün olmuş günleri gördüm.
Soğumuş şol kara gözler,
belirsiz olmuş ay yüzler,
Kara toprağın altında,
gül deren elleri gördüm.
Kimi boynunu eğmiş,
tenini toprağa katmış,
Anasına küsüp gitmiş,
boyun buranları gördüm.
Kimi zarı kılıp ağlar,
zebaniler canın dağlar,
Tutuşmuş sinleri oda,
çıkan dumanları gördüm.
Yunus bunu kande gördü,
gelip bize haber verdi,
Aklım vardı dilim şaştı,
nitekim bunları gördüm.
Bu eser Teferrüc Eyleyi Vardım ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
