İlim kapısında verdim yılları,
Dinledim,
”Hakk” diyen âlim kulları,
Sordum,
Dost’a giden bütün yolları; Yakın yok dediler..
Secdeden gayrı Baktım..
Ay yıldızlar kalmaz zikirden,
Var mı dedim sizde,
şirk denen kirden? Dile geldi bütün,
Kâinat birden; Biz de yok dediler..
Secdeden gayrı Gördüm ki,
insanın iki düşmanı,
Biri kendi nefsi,
biri şeytanı,
Dedim kuşansam mı kılıç kalkanı? Silah yok dediler..
Secdeden gayrı Yaklaştım..
Süslü bir,
mermer kabire,
Belli ki zenginmiş..
Dönmüş fakire.
Fidye var mı? dedim Münker Nekir’e; Meded yok dediler..
Secdeden gayrı Huşû tüllerinden,
kanat açmaya,
Bir lâhzada,
yedi semâ geçmeye,
Kevser şerbetini,
elden içmeye,
Ruhsat yok dediler..
Secdeden gayrı Rahmet çöllerinde,
rahlemi kurdum,
Gözlerimde seller,
vakfeye durdum,
Safâ’ya,
Merve’ye,
Kâbe’ye sordum; Mîrâc yok dediler..
Secdeden gayrı
Bu eser Secdeden Gayrı ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
