Dikenler arasında nadide çiçek gibi,
Etrafa burcu burcu kokar,
İmam Hatiplim.
Sıcak,
susuz çöllerde,
billur içecek gibi; Kavrulan yüreklere akar,
İmam Hatiplim.
En gizemli renklerin; al,
yeşil,
moru onda,
Pırıl pırıl bir çehre,
Allah’ın nuru onda.
Hasret altın çağına,
tarih şuuru onda,
Geleceğe ümitle bakar,
İmam Hatiplim.
Cemre düştü havaya,
suya,
toprağa sanki,
Su yürüdü kurumuş dala,
yaprağa sanki.
Küflenmiş kafalara,
karanlık çağa sanki; Medeniyet mumunu yakar,
İmam Hatiplim.
İlim,
irfandan yana; aşk dolu,
sevgi dolu,
O,
kurtuluş köprüsü; o,
bir saadet yolu.
O,
bir Asya kıtası; o,
büyük Anadolu,
Öz maderine sahip çıkar,
İmam Hatiplim.
Sabırla ufuklarda bekler,
kutlu yarını,
Karşılamaya namzet,
zafer şahsuvarını.
Nadanların ördüğü,
cehalet duvarını; Bilgi,
iman gücüyle yıkar,
İmam Hatiplim.
Cemiyetin yüz akı,
zarafet timsalidir,
Köklü gelişmişliğin en mücerret hâlidir.
Asrın fettanlığında,
Yusuf’un emsalidir,
Yaraşır sana ancak; vakar,
İmam Hatiplim.
Bu eser İmam Hatiplim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
