Gül Peygamberim

Ateş düşer yanar beden Bir iz kalmaz bende benden Gönülleri gül(i) zâr eden Nûr misali Peygamberim

Oldum derse hamdır pişen Bülbül yoksa hardır gülşen Yaz gününde güle düşen Kar misali Peygamberim

Ölüm yaşar ölür ölen Şol derdimi yoktur bilen Yeter artık gel denilen Yar misâli Peygamberim

Dil tutulur görünce göz O Habîb-i Mustafa öz Candan özge canımdan öz Can misâli Peygamberim