On Bir Kadının Hikayesi

Şiir gibi bir ev Yeryüzünün en saadetli evi Efendimiz ve Âişe annemiz 11 kadının hikâyesini anlatıyor annemiz Yemenli 11 kadının hikâyesi Bu kadınlar bir araya gelmiş kocalarının hallerini anlatıyorlar
Ama önce kesin söz veriyorlar
Hiçbir şey gizlenmeyecekleri hususunda Ve birinci kadın başlıyor= Benim kocam yalçın bir dağın başındaki zayıf bir deve gibidir
Kolay değil ki çıkılsın semiz değil ki götürülsün Sert mizaçlı huysuz gururlunun birisidir
İkinci kadın anlatır= Ben kocamın kötü huylarını anlatmak istemem korkarım Eğer anlatmaya başlarsam Büyük küçük her şeyini söyleyip geriye hiç bir şeyi bırakmamam gerekir Bu da kolay değil vakit yetmez
Sıra üçüncü kadındadır= O da kocasını kötüler
Benim kocamın boyu uzundur ama aklı kısadır
Konuşursam boşanırım Konuşmazsam muallakta kalırım Dördüncü kadın kocasını över= Benim kocam tihama gecesi gibidir
Ne sıcaktır ne soğuk Ne korkulur ne de usanılır Söz şimdi beşinci kadındadır= Kocam içeri girince pars Dışarı çıkınca arslan gibidir
Bana bıraktığı ev işlerinden hesap sormaz der kadın Altıncı kadın anlatır= Benim kocam da yedi mi üst üste katlayıp yer Çok yer içti mi sömürür Yiyip içmekten başka bir şey düşünmez der.
Yedinci kadın derin bir ah çeker= Benim kocamın işi sadece beni dövmektir der Başımı yarar vücudumu yaralar
Bunları yapmak için eline ne geçerse kullanır der Sekizinci kadın kocasını tavşana benzetir= Ve bir cümle ile anlatır Güzel kokulu bitki gibi kokar ama hoş kokar Dokuzuncu kadın anlatır= Benim kocam boylu posludur evi rahattır Ocağının külü çoktur Evi meclis gibi bir adamdır
Misafirperverdir
Onuncu kadın anlatır= Benim kocam da maliktir der Akıl ve hayalinizden geçen her hayra maliktir Onun çok devesi vardır
Develer kesilmek üzere bekletilir der.
Ve şimdi söz on birinci kadındadır= Söz Ümmü Zer’dedir Ebu Zer’in hanımı fakat Ebu Zer Gıfari değil Söz Ümmü Zer’dedir Kocam Ebu Zer’di amma ne Ebu Zer Ebu Zer beni Şıp denen bir dağın kenarında Bir miktar davarla geçinen bir ailenin kızı olarak buldu der ve anlatmaya başlar
Kulaklarımı ziynetlerde doldurdu Beni hoşnut kıldı Kendimi bahtiyar ve yüce bildim vher daim Beni atları kişneyen develeri böğüren Ekinleri sürülüp daneleri harmanlanan Müreffeh ve mesut bir cemiyete getirdi Ben onun yanında söz sahibiydim Hiç azarlanmadım Akşam yatar sabaha kadar uyurdum Doya doya süt içerdim Bir gün Ebu Zer evden çıktı Her tarafta süt tulumları yağı çıkarılmak için çalkalanmaktaydı Yolda bir kadına rastlar
Kocam bu kadını sevmiş olacak ki beni bıraktı Onunla evlendi Ondan sonra ben de bir başkasıyla evlendim O da iyi bir adamdı Bu kocam da bana ey Ümmü Zer ye iç yakınlarına ihsanda bulun derdi Buna rağmen ben bu ikinci kocamın bana verdiklerinin hepsini bir araya toplasam Ebu Zer’in en küçük kabını dolduramaz der.
Ve söz bitmişti on birinci kadının.
Yemen’de on bir kadının hikâyesi.
Efendimiz Hz.Âişe annemize tebessüm içerisinde gülerek baktı Ey Âişe Ben sana Ebu Zer’in Ümmü Zer’e nisbeti gibiyim Şu farkla ki Ebu Zer Ümmü Zer’i boşadı Ben seni boşamayacağım Biz beraber yaşayacağız Âişe annemiz bu sözlerden sonra Resulullah(A.S.)’a Ya Resulullah dedi Beni nasıl seviyorsunuz? Efendimiz yine tebessüm buyurdu ve cevap verdiler
Ey Âişe hani ilk gün sana söylemiştim ya ve yine söylüyorum İlk gün ki gibi kördüğüm gibi Şiir gibi bir ev Yeryüzünün en saadetli evi Yemenli 11 kadının hikâyesi Efendimiz ve Hz.
Âişe annemiz Yüzünde tebessüm gönlünde huzur Mutludur evin sahibesi Mü’minlerin şerefli annesi.
Selam olsun selam olsun selam olsun.