Yusuf Öldü

Yusuf bir sığınakta öldü denilebilir Cibil gözlerle bakarak sevgilisine Sevdiğini söylemeden.


Kimse bilmesin artık Kimse söylemesin bir şey Bilirdi nasıl sevilir tenhada bir gül,
gizlice Bir bebek nasıl avutulur Bilirdi ve gülerdi berduş aya haince.


Susatan susatan bakışı yok artık onun,
yeknesak gülüşü yok Kim ellerinden tutabilir ve bakabilir gözlerine Yüzüne kim dokunabilir.


Söyleyemem söyleyemem Sözlerim hırpalanıyor sevgilim Okşa onun soğuk ellerini Yusuf’u dirilt Pörsümeden geç teni

Yırtılan gömleğini sandıklarda sakla Gün görsün yağız teni Dağıt kalabalıklardan sağılan ellerini Avuçla ve öp kirpiklerini Sözü kadar gerçek ölümü Parçala gömleklerini

Kusurlardan arındı dünya Sanki hiç yaşanmamış bir sevda kalan Sanki sarsak bir köpek gibi Dalarcasına çevrende yorulup kalan O insan.
Yırtılan gömleğini sandıklarda sakla Gün görsün yağız teni Yusuf bir sığınakta öldü denilebilir Cibil gözlerle bakarak sevgilisine Sevdiğini söylemeden.