Tahtadan yapılmış bir uzun kutu Baş tarafı geniş,
ayak ucu dar.
Çakanlar bilir ki,bu boş tabutu,
Yarın kendileri dolduracaklar.
Her yanında küçülen bir oda gibi,
Duvarlar yanaşmış,tavan alçalmış Sanki bir taş bebek kutuda gibi,
Hayalim,içinde uzanmış kalmış
Cılız vücuduma tam görünse de İçim,bu dar yere sığılmaz diyor.
Geride kalanlar hep dövünse de İnsan birer birer yine giriyor
Ölenler yeniden doğarmış; gerçek! Tabut değil ki bu,
bir tahta kundak.
Bu ağır hediye kime gidecek,
Çakılır çakılmaz
üstüne kapak?
Bu eser Tahtadan Kutu ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
