Nurı Alem

Nûr-i âlemsin bugün hem dahî mahbûb-i Hudâ Eyleme âşıkların bir lahza kapından cüdâ Gitmesin nâm-ı şerîfin bu dilimden dem-be-dem Dertli gönlüme devâdır cân bulur ondan safâ Umarım her bir adın başka şefâ’at eyleye Ahmed ü Mahmûd Ebü’l-Kâsım Muhammed Mustafâ Çünki denildi ona “Ve’ş-Şems” dahi “Ve’d-Duhâ” Rûyuna alnına mihr ü mâhı benzetsem n’ola Bu libâs u hây hûy u tantana nedir dilâ Eğnine hil’at yeterken bir palâs u bir abâ Cürm ü isyânım bir birundur gerçi hadden serverâ Sen şefâ’at kânısın geldim sana şefkat uma Bu Muhibbî tövbe eyler tövbesin eyle kabûl Fitne-i şeytândan sakla onu yâ Rabbenâ Allâhümme salli âlâ seyyidinâ Muhammedinin nebiyyil ümmiyyil ve âlâ âlihî ve sahbihî ve sellim.