Ölüm ki

Eylülün kırdığı bir gül gibi Rüzgarlara salın beni Düşünce bedenim şu toprağa Baharlara gömün beni

Ölüm ki ah kar tanesi Ölüm ki ah yalnızlık Ölüm ki ah çıkmaz sokak Ölüm ki ah son durak

Bir nefes ayırır iki dünyayı Bir ok ki gerilmiş titriyor yayı Yüreğim tetikte yedi iklim Bekliyor vuslatı o son anı