Arkadaşım

Düşüncelerim karışık ve beynim çatlayacak gibi Milyonların içinde yalnızım Arkadaş Seni soruyorum şu karanlıklara,
nerelerdesin
Yoksa sende mi boynunda kravatla protokollerdesin? Harcadılar mı seni,
Özdeşleştin mi yoksa,
tek tip insanlarıyla düzenin Öyle veya böyle yoksun meydanlarında ülkemin Yoksun be arkadaşım kıyısında bile bu gözyaşı denizinin Sen ki put dolu meydanların İbrahimiydin Sen ki şu Nil nehrinin ötesinde Hani kuzuyu kapan kurdun sorumlusuydun Yani sen Arkadaşım Sen yeryüzünde Allah’ın halifesiydin Ne oldu şimdi sana nerelerdesin
Hani sanatsal bir şiir olsun diye söylemiyorum Vallahi Arkadaşım yokluğuna yanıyor,
yokluğuna ağlıyorum Biz bu diyarda seyrettik zulmün daniskasını Söylesene hangi kızıl güllerin cazibesine tutuldun Yoksa Arkadaşım hayalini mi kurdun herhangi bir koltuğun Bu suskunluk bu sessizlik sana göre olmamalıydı Yani şu çağdaş zalimlr böyle omuzlarında göbek atmamalıydı Velhasıl arkadaşım bir ben mülteciyim,
bir ben gerici,
çağ dışı Bir ben radikal yobazım Öyle olsun be Elhamdülillah ben böylede mutluyum Hiç olmazsa putperest,
çağdaş laik,
yani zalim değilim.
Arkadaşım,
söyle be kim bunlar,
kaç kişiler ve nereden geldiler
Gücü kaç paralık ki bunların ümmeti böyle mahvettiler
Hangi kızların örtüsüne saldırıyor laik fikirli soytarılar
Kendilerini nerede sanıyor ki bu dalkavuklar
Yine sitemim sanadır
Arkadaşım,
sana dönüyorum Sen yoksun diye ortalarda kahroluyorum Biliyorum ki ölmedin,
nefes alıp veriyorsun Peki yatalak değilsen hala ne bekliyorsun Ben daha ölmedim diye şöyle bir haykır,
Haykır da hayatının Laik kelepçesini kır !!!