O rahim eşfak olan vadine diktim gözümü Beni benden daha ala biliyorken özümü Şu iki cümleye hasrettim Efendim sözümü Mâlik’e emrederek düzahına atma bizi Hazreti Fahri Cihan hörmetine yakma bizi
Cürmümü müterifim, hâlimi ettim ifşâ Sana isnat edemem cürmü, hem etmem hâşâ Vuruyorken başımı şimdi nedametle taşa İşte ikrârı zünûb etmedeyim, haysü teşâ Mâlik’e emrederek düzahına atma bizi Hazreti Fahri Cihan hörmetine yakma bizi
İrcii emr-i celilinde ilahi bu beden Benliğinden sıyrılıp giydirilir sade kefen Kara toprakları ettik de nihayet mesken Titreyen ruh huzurunda lutuf beklerken Malik’e emrederek düzahına atma bizi Hazret-i Muhammed hürmetine yakma bizi ya Kerimallah.
