Bir Zaman Hakkın Sesleri

Bir zamanlar biz de millet,
hem nasıl milletmişiz Gelmişiz,
dünyaya milliyet nedir öğretmişiz! Kapkaranlıkken bütün afakı insaniyyetin,
Nur olup fışkırmışız tâ sinesinden zulmetin,
Yarmışız edvâr-ı fetretten kalan yeldaları; Fikr-i ferda doğmadan yağdırmışız ferdaları! Öyle ferdalar ki Kaldırmış serapa âlemi; Dideler bir cavidani fecrin olmuş mahremi.
Yirmi beş yıl,
yirmi beş bin yıl kadar feyyaz imiş! Bak ne ani bir tekâmül! Bak ki Hala mündehiş Yâd-ı fevka’l-ı i’tiyadından onun tarihler; Görmemiş benzer o müdhiş seyre,
hem görmez beşer,
Bir taraftan dinimiz,
ahlakımız,
irfanımız; Bir taraftan seyfe makrun adlimiz,
ihsanımız; Yükselip akvamı almış fevc fevc ağuşuna; Hepsi dalmış vahdetin aheng-i cuşucuşuna,


Emr-i bil ma’ruf imiş ihvan-ı İslam’ın işi; Nehy edermiş,
bir fenalık görse,
kardeş kardeşi.
Kimse haksızlıktan etmezmiş tegafül ihtiyar; Ferde raci’ sadmeden efrad olurmuş lerzedar.
Biz,
neyiz? Seyreyle artık; bir de fikr et,
neymişiz? Din de kürkün aynı olmuş Ters çevirmiş giymişiz! Nehy-i ma’rûf emr-i münkerdir gezen meydanda bak! En metîn ahlâkımız,
yâhud,
görüp aldırmamak! Göster,
Allah’ım,
bu millet kurtulur,
tek mu’cize Bir “utanmak hissi” ver gâib hazînenden bize!