Hasret Sana bu gözler,
gönlüm yolunu gözler,
Huzûra ersem bir kez,
bahara döner güzler..
Erse pâyine başım,
hep çağlasa gözyaşım,
“Sen Sen” deyip ağlasam,
kalkar bütün pürüzler.
Efendim Efendim Efendim Efendim
Köyünün pembe rengi,
bulunmaz asla dengi; Temizlenip giderler,
günahla gelen yüzler.
Gelenler erer nura,
her biri bir sürûra,
Rahmet yağar her yana,
kalır mahrum gözsüzler..
Efendim Efendim Efendim Efendim
Toprağından tozundan,
o mübârek izinden Zulmetli dünyalara akar gelir gündüzler…
O derin şefkatinden,
çok engin himmetinden,
Dönüp bir teveccüh kıl; ruhum lütfunu özler! Efendim Efendim Efendim Efendim
Bu eser Efendim(Hasret Sana Bu Gözler) ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
