Herkesin güldüğü bu günde bile İçimdeki sızı dinmiyor Ana Bayramda seyranda hep aynı çile Baht bana yüzünü dönmüyor Ana Girip bir biçimden başka biçime Kapattım kendimi kendi içime Ağustosta karlar düştü saçıma Oğlun neden böyle onmuyor Ana Öyle düşmüşüm ki Hakk’ın gözünden Bol faizli hisse verdi hüzünden Kadir kıymet bilmez kullar yüzünden Yüreğimdeki kor sönmüyor Ana Fidan diktim kurtlar yedi kökünü Hasat vakti düşman yaktı ekini Yüklemiş sırtıma bütün yükünü Felek şu dalımdan inmiyor Ana Bayramın ne feyzi ne bereketi Götürmedi benden derdi mereti Ağulu aş oldu kurbanın eti Ağız tadı ile yenmiyor Ana Oğlun işte böyle kırık kanadı Teslim bayrağını çekti inadı Sorma bana nedir bu derdin adı Denmiyor denmiyor denmiyor Ana Ömrüm hatim oldu son cüzü kaldı Elde heder olmuş bir mazi kaldı Mülkî’nin ne tadı ne tuzu kaldı Yaşamak içime sinmiyor Ana
Bu eser Bayram ve Anne ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
