Sebep Olanlar Utansın

İşimden gücümden oldum Paramdan pulumdan oldum Sebep olanlar utansın
Yerimden yurdumdan oldum.
Dostlar kaçar,
düşman güler
Gün dolanır,
yıllar geçer Kim ne eder,
elbet görür Elbet bir gün devran döner.
Sen de ağlarsın bir zaman Hep diz döver sebep olan Hadi senden çıkmadı de Çıkar elbet evladından.
Her kapı çaldığında,
ben Titrerken gelip gelenden Kapı kıyısından baktın Komşun çığlıklar atarken.
Hangi dert gelir de kalır? Hangi zulüm Abâd olur? Bunca vebal üstündeyken Hangi duan kabul olur? Zulme alkış tutan,
söyle! Zalime sırt çıkan söyle! Kıldığın,
tuttuğun seni Kurtarır mı sandın böyle? Bunca mazlum,
bunca acı Onca çocuk,
onca bacı Birisinin duası yakar Sakallı cübbeli hacı.
Ben yanarken sen hem gördün Ben ağlarken sen hep güldün Sorsan “iyi insandım” da Peki,
neden hep sırt döndün? Kapımdan geçemez oldun.
Evimden çıkamaz oldum.
“Bir ihtiyacın var mı?” diye Korkundan soramaz oldun.
Ne korkuttu seni böyle? Ne kazandın onu söyle? Öz kardeşin kahrolurken Nasıl güldü yüzün öyle? Öldün gittin hesabı var Yedin içtin hesabı var Unuttuğun bir şey var ki ALLAH’IN DA HESABI VAR ! “Domuz eti Haram” dedin.
Her domuzluğu gizledin Haramın helalin kaydı Uyarana “HAİN” dedin Camide cemaat oldun Hacca gittin Hacı oldun Sandın ki kurtarır bunlar
Sen zalimden zalim oldun Elleme yaşasın” dedin Komşun aç iken yanda Hadislerden fetva seçtin Düğünlerde halay çektin Camilerde nutuk çektin Öz akraban uyumazken Sen bir güzel uyku çektin.
“İyi insan ama…” dedin “Kötülüğü de yok.” dedin Bütün bunları bilirken Vicdanına “Bir SUS” dedin.
Şimdi git uzaklaş hemen Helallik isteme benden Hakkım HAKK’a havaledir
Gör,
nasıl alırlar senden.
Ben yandım RABBİM narına Canım kurban olsun SANA SEN ki benden Razıysan Ne çektimse kurban sana Ne çektiysek kurban sana NE ÇEKTİYSEK KURBAN SANA