Zindan ve Karanlık

Zindanmış bu karanlık oda.
Ne gam! Bana,
imanımın ışığı yeter… Ellerim mi kelepçelenmiş arkasından? Tutsak edilemez ya düşünceler! Paslı kilit ve demirlerle çevrili.
Olsa da odam,
Sınır tanımaz hayaller..


“Gençliğim?” dedim “Ver!” dediler.
“İstikbalim?” dedim “Yok!” dediler.
“Kanım?” dedim “Dök!” dediler.
“Canım?” dedim “Milletin” dediler.
Sevdim !… “Suçtur !” dediler
Çığlıkla yarıldı karanlık Sevgimi çarmıha gerdiler…

Geçmişten geleceğe uzanan Bir yolun neresindeyim? Daha hangi dağ ve engelli yollardan
Çıplak ayaklarla gideceğim? Bu gün bir son,
yoksa bir başlangıç mı? Daha kaderin hangi çilesini çekeceğim Uzak uzak yollar,
çizgi çizgi önümde,
Tercihi kader mi yapacak,
ben mi vereceğim? Saat saat kaç oldu böyle Beynim uğulduyor geçmişin hesabını ben kaç kez vereceğim? Kanımı,
gözyaşımı,
istikbalimi,
yıllarımı Ben kimden isteyeceğim? Maznun mu,
masum muyum? Hesabını Allah’a,
Allah’a,
Allah’a vereceğim Allah’a vereceğim