Hele ses ver kurban olduğum Hele ses ver Hetim hetim donarken gecenin ayazında,
Nefesin buhar olup çıkarken son defa,
Çıkmamış bıyıklarından buz sarkarken yiğidim,
Elin mi önce dondu,
yoksa ayakların mı ? Yüreğin mi dondu ,
yoksa çıkmayan avazın mı ? Kim düştü önce toprağa sen mi arkadaşın mı? Doksan bin can düşerken bir bir yere Yükselirken sessiz çığlıklar tekbirlerle birlikte.
Kim düştü önce aklına,
anan mı..
Hele söyle kurban olduğum Yoksa balan mı Şimdi ne zaman aklıma düşsen; Gözümden yüreğime gözyaşlarım buz tutar.
Ne zaman seni ansam İçim yanar,
dışım donar İçim dışım çığ tutar Sarıkamış yaramdır,
borandır
Sarıkamış Sarıkamış ayazdır,
destandır
Sarıkamış Sarıkamış evlattır tam doksan bin.
Evladı buz kesmiş,
Evladı toprak olmuş,
Tam doksan bin anadır
Sarıkamış Anadır Sarıkamış.
Yaradır
Sarıkamış,
Borandır
Sarıkamış,
Destandır
Sarıkamış.
Bu eser Sarıkamış Destanı ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
