Çekilip nur-u hidayet yine zindan olacak,
Yine firkat,
yine hasret,
yine hüsran olacak.
Yine sen,
yaş yerine kan akıtıp ağla gözüm,
Çünkü hicran dolu kalbim yine hicran olacak.
Yine göç var diye Mecnuna haber verme sakın! Yine matem,
yine zâri,
yine efgan olacak.
Açılan ol gül-ü tevhid,
sararıp solsa gerek,
Kapanıp kâbe-i irfan,
yine viran olacak.
Haber aldım ki yarın yad olacakmış bize yâr,
Ne büyük yâre ki,
kimler buna derman olacak? Bu büyük derd-i elemden kime şekva edeyim? İşiten nâlemi,
hep ben gibi nâlân olacak.
O şifa-bahş olan envarını sen çeksen eğer,
Bana kim nur verecek,
kim bana Lokman olacak? O temiz pak nefesin,
âb-ı hayatı bu çölün,
Onu dûr etme ki her fert ona reyyan olacak.
Hele ol nur-u şerifin kime değmişse eğer,
Küçücük zerre de olsa,
meh-i tâbân olacak.
O lütufkâr,
o keremkâr eli öptükçe benim Bu küçük kalb-i hazînim yine handan olacak.
Bu eser Çekilip Nuru Hidayet ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
