Söyleşirken Cebrâîl ile kelâm Geldi Refref önüne verdi selâm Aldı ol Şâh-ı cihânı ol zaman Sidre’ye gitti ve götürdü hemân Gördü gök ehli ibâdette kamu Her biri bir türlü tâatte kamu Kimi tahlîl ü kimi temcîd okur Kimi tesbîh ü kimi tahmîd okur Kimi kıyâmda kimi kılmış rükû Kimi Hakk’a secde kılmış bâ hûşû Kimisini aşk-ı Hakk almış durur Vâlehü hayrân ü mest kalmış durur Hep gök ehl-i cümle karşı geldiler
Mustafa’ya izzet ikram kıldılar
Merhaben bik yâ Muhammed dediler.
Ey şefâat kânı Ahmed dediler
Her biri kutluladı mi’râcını Dediler giydin saâdet tâcını Yürü kim meydan senindir bu gece Sohbet-i Sultan senindir bu gece Ermedi evvel gelen bu devlete Kimse lâyık olmadı bu rif’ate Ref’ olup ol şâha yetmiş bin hicâb Nûr-i tevhîd açtı vechinden nikâb Her birisinden geçerken ileri Emr olurdu yâ Muhammed gel beri Çünkü kâmûsun görüp geçti öte Vardı erişti ol Ulu Hazret’e Şeş-cihetten ol münezzeh Zül-Celâl Bî-kem ü keyf ana gösterdi Cemâl Zâten ol Sultân-ı mâ zâğal-basar Eylemişti Hakk’a tahsîs-i nazar Âşikâre gördü Rabb’ül-izzeti Âhirette öyle görür ümmeti Bî hurûf u lâfz u savt ol Pâdişah Mustafa’ya söyledi bî iştibâh Dedi kim mahbûb u matlûbun benem Sevdiğin can ile mâbûd’un benem Gece gündüz durmayıp istediğin N’ola kim görsem Cemâlin dediğin Gel Habîbim sana âşık olmuşam Cümle halkı sana bende kılmışam Ne murâdın var ise kılam revâ Eyleyem bir derde bin türlü devâ Mustafâ dedi eyâ Rabb’er-rahîm Ey hatâ-buşu atası çok Kerim Ol zâif ümmetlerin hâli n’ola Hazretine nice anlar yol bula Gece gündüz işleri isyân kamu Korkaram ki yerleri ola tamu Yâ İlâhi Hazretinden hâcetim Budurur kim ola makbûl ümmetim Hakk Teâlâ’dan erişti bir nidâ Yâ Muhammed ben sana kıldım atâ Ümmetini sana verdim ey Habîb Cennetimi anlara kıldım nasîb Ey Habîbim nedir ol kim diledin Bir avuç toprağa minnet eyledin Ben sana âşık olunca ey latîf Senin olmaz mı dü-âlem ey Şerîf Zâtıma mir’at edindim zâtını Bile yazdım adım ile adını Hem dedi kim yâ Muhammed ben seni Bilirem göremeğe doymazsın
Beni Lîk varup dâvet et kullarımı Tâ gelüben göreler
Dîdârımı Mâ-hasal ol anda doksan bin kelâm Sebk edip buldukta encâm u hitâm Hakk’ın emri ile ol şâh-ı cihan Ümmü Hânî evine geldi hemân Her ne vâki oldu ise serteser Cümlesin
Ashâbına verdi haber.
Dediler ey Kıble-i İslâm-ıDîn Kutlu olsun sana Mi’râc-ı Güzîn Biz kamumuz kullarız sen Şâhsın Gönlümüz içinde rûşen mâhsın Ümmetin olduğumuz devlet yeter Hizmetin kıldığımız izzet yeter
Bu eser Zuhuru Refref ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
