Mora rrugën të ec gjatë Në një vend që kush s’më njeh S’desha më t’jetoj n’këtë fat Se çdo shpresë më ishte ndërpre U nisa të shoqëroj malin Të shoqëroj qetësinë e tij Të largoj nga shpirti mallin Të mos kem më lotë në sy Rrugës takoj një djal të ri E mbante një shkop në dorë Më tha nuk mund të shoh me sy M’ndihmo rrugën ta kaloj Bisedova me të gjatë I tregova hallin tim Vëllau im më tha m’trego pak Se si duket një agim Gëzimi për mu është i shkurtë E i gjatë është çdo pikllim Se çdo shpresë më është këput Më mbajnë shpresat në Zotin tim Në xhamin e një fshati U ndala të fal një namaz Ta ndjej veten afër Zotit Gjithë k’to brenga t’i lë pas Aty pash një njeri Një sexhade kisht lëshu Qante i ngrati si fëmijë A ka kush mëshirë për mu? Bisedova me të pak M’trego hallin thash që ke Djalin kam t’sëmurë në shtratë E çdo shpresë më është ndërpre Kam ul kokën dhe mendohem Sa më rënd paska t’sprovuar Më fal Zot kur të ankohem Më fal Zot se t’kam hidhruar
Bu eser Nuk Je I Vetmi Që Brengosesh ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
