Sen Bizlere Rahmetsin

Kurudu zalimin bahçesi bağı önünde eğildi Arafat dağı Sana kapı oldu örümcek ağı Rabbim seni sevdi seni kolladı Rabbim seni bizlere rahmet yolladı

Sahabeler gece gündüz kapında yattı gözlerindeki yaşlar sel oldu aktı Leheb’in dikenleri kendine battı Rabbim seni sevdi seni kolladı Rabbim seni bizlere rahmet yolladı

Kervanın kumarla batıp çıkarken Şam ilinde soysuzlar pusu kurarken Göğsünde sönmeyen bir ateş varken Rabbim seni sevdi seni kolladı Rabbim seni bizlere rahmet yolladı

Ellerinde getirdin küçük Kasım’ı kim tutar ki senin gibi baba yasını Gözünde görmeden bir gözyaşını Rabbim seni sevdi seni kolladı Rabbim seni bizlere rahmet yolladı

Babasız doğdun yetim büyüdün Abdülmuttalip’le çölde yürüdün Ebu Cehil’in yüzüne baktığın o gün Rabbim seni sevdi seni kolladı Rabbim seni bizlere rahmet yolladı

Zalimin gözleri zulme uyandı Uhud’un etekleri kana bulandı Ümmetinin yüreği aşkınla yandı Rabbim seni sevdi seni kolladı Rabbim seni bizlere rahmet yolladı

Senin sahabelerine adın soruldu Muhammed denildi sular duruldu Seni görmeyen gözlerim sana vuruldu Rabbim seni sevdi seni kolladı Rabbim seni bizlere rahmet yolladı Rabbim seni bizlere rahmet yolladı